Meditatie oktober 2018

Wie is de HEERE?

“Wie is de HEERE, naar Wiens stem ik zou moeten luisteren door Israël te laten gaan? Ik ken de HEERE niet en ik zal Israël ook niet laten gaan.” (Ex. 5:2) Het zijn de woorden van de Farao die hij tot Mozes en Aäron sprak nadat zij Gods bevel aan hem bekend hadden gemaakt. Het zijn woorden in een confrontatie gesproken. Het gaat me nu niet om die confrontatie, maar om een vraag en een ‘belijdenis’. Wie is de HEERE? Ik ken de HEERE niet. Misschien zijn dat woorden waarin je jezelf toch wel herkent. Neem even de tijd om de vraag te beantwoorden. Heel concreet. Neem pen en papier en schrijf je antwoord op: Wie is de HEERE?

Bleef je blaadje leeg? Ik ken de HEERE niet. Lees je Bijbel. Schreef je een enkele regel? Ik ken de HEERE niet zo goed. Lees je Bijbel. Werd het een blad vol? Wil je nog meer weten? Lees je Bijbel. Begon je hart te ‘branden’ en wil je een boek schrijven, wetende dat het nooit ten volle is wat je over Hem schrijft? Blijf je Bijbel lezen. Wie daarin zoekt vindt het antwoord, vindt Wie de HEERE is. Eerst in een enkel zinnetje en dan ook in een helemaal door Hem vervult worden.

Ook David kent de HEERE, hij schreef: Welzalig is hij van wie de overtreding vergeven, van wie de zonde bedekt is. Welzalig de mens wie de HEERE de ongerechtigheid niet toerekent, en in wiens geest geen bedrog is. (Ps. 32:1,2) En Mozes, Nehemia, Jona en anderen zeggen: Barmhartig en genadig is de HEERE, lankmoedig en groot van goedertierenheid. (Ex. 34, Neh. 9, Ps. 86, Ps. 103, Joël 2, Jona 4 Bleef je blaadje leeg? Schrijf dit dan maar op: de HEERE is barmhartig, genadig, lankmoedig, goedertieren, zonde bedekkend, vergevend. Gevonden in de Bijbel!

Rembrandt van Rijn, De terugkeer van de verloren zoon (fragment) 1661 – 1669.

Wat zie je op de voorpagina? Een vriendelijke blijde oude man, die liefdevol een persoon bij zich neemt? Het is een fragment van een schilderij van Rembrandt dat hij niet lang voor zijn sterven maakte. Een schilderij van de thuiskomst van de verloren zoon. Wie is de HEERE? Zijn Zoon Jezus Christus heeft het de tollenaars en zondaars  én de farizeeën verkondigd en Lukas heeft het zorgvuldig opgeschreven (Luk. 15), zodat wij het ook weten. Het is een beroemd drieluik. En ik noem ze even anders dan je gewend bent: de gelijkenis van de Goede Herder, de gelijkenis van de Zorgzame Vrouw en de gelijkenis van de Lieve Vader. Misschien kunnen we ze samenvatten in één aanduiding: de gelijkenissen van Gods blijdschap. Wie is de HEERE? De God Die het weggedwaalde zoekt, Die het verlorene zoekt, Die de terugkerende zondaar ontvangt en met hem of haar eet.

Henri Nouwen heeft dagen lang naar dit schilderij gekeken en zowel hetgeen de Heere Jezus zegt als hetgeen Rembrandt ‘in het doek heeft gelegd’ overdacht en intens geprobeerd te verstaan. En toen heeft hij over het schilderij en de gelijkenis een boek geschreven dat antwoorden bevat op die vraag “Wie is de HEERE”?

Ik zal je er wat van laten ‘proeven’ met het drieluik van Herder, Vrouw en Vader in gedachten. Hier volgen twee fragmenten: ‘Ik herinner mij nog goed dat ik mijn reproductie van Rembrandts schilderij eens liet zien aan een jonge vrouw en haar vroeg: ‘Wat zie je erin?’ Ze stond op, liep naar de reproductie en legde haar hand op het hoofd van de jongste zoon. Toen zei ze: ‘Dit is het hoofd van een baby, die net uit de schoot van zijn moeder is gekomen. Kijk, hij is nog nat, en zijn gezicht lijkt nog op dat van een foetus.’ Alle anderen, die op dat moment ook aanwezig waren, zagen opeens ook wat zij zag. Had Rembrandt niet alleen maar de terugkeer naar de aardse vader uitgebeeld, maar ook de terugkeer naar de schoot van God, Die Vader en Moeder is?’ Uit: Henri Nouwen  Eindelijk thuis; Blz. 62 Lannoo.

‘Vaak heb ik vrienden gevraagd mij hun eerste indruk van Rembrandts schilderij De terugkeer van de verloren zoon te geven. Telkens wezen zij naar de wijze, oude man die zijn zoon vergeeft: als een welwillende aartsvader.

Hoe langer ik naar deze ‘aartsvader’ keek, des te duidelijker ik zag dat Rembrandt iets geheel anders deed dan God voorstellen als het wijze, oude familiehoofd. Het begon allemaal met de handen. Die verschillen sterk van elkaar. De linkerhand van de vader die de schouder van de zoon raakt, is sterk en gespierd. De vingers zijn gespreid en bedekken een groot deel van de schouder en de rug van de zoon. Ik kan een zeker druk zien, vooral in de duim. Die hand lijkt niet alleen aan te raken , maar met zijn kracht ook vast te houden. Ofschoon er een zeker tederheid spreekt uit de wijze waarop de linkerhand van de vader zijn zoon aanraakt, verloopt de aanraking toch ook niet zonder een stevige greep.

Hoe anders is de rechterhand van de vader! Deze hand houdt niet vast en pakt niet beet. Hij is verfijnd, zacht en heel teder. De vingers liggen dicht tegen elkaar en zijn heel sierlijk. Deze hand ligt zacht op de schouder van de zoon en wil alleen maar liefkozen en strelen, troosten en bemoedigen. Dit is de hand van een moeder.’

Uit: Henri Nouwen  Eindelijk thuis; Blz. 108 – 109 Lannoo. (van harte aanbevolen)

Ik ken de HEERE niet. Wie is de HEERE? Breng je de preek van de voorbereiding (Ps. 103:14), bediening (103: 13) en nabetrachting van het Heilig Avondmaal (103: 17) nog eens in herinnering. Hij kent Zijn schapen en zoekt ze. Hij telt Zijn penningen en haalt  ze uit het vuil. Hij … wel, pak je blaadje er nog eens bij en vul het eens aan … Zijn schaal is vol, Zijn beker gevuld. Hij wacht …

R. Schot

Start typing and press Enter to search