Meditatie juli 2017

Sterren kijken

Zolang er mensen op aarde zijn doen ze het: met huiverende verwondering naar de sterren kijken, die – hoe langer je kijkt – oneindig van getal lijken te worden. In ons land hebben we helaas zoveel last van ‘lichtvervuiling’ dat het haast niet meer lukt. Je moet er de meer afgelegen plekken voor opzoeken, waar steden en dorpen met hun licht de blik op de geschapen lichten van God niet vertroebelen. Maar er zijn gebieden in deze wereld waar ik geweest ben, India, Zuid-Afrika bijvoorbeeld, waar ik niet wist wat ik zag, zo mooi! De grootheid van God, de Schepper, Die Zijn heerlijkheid ook daarin zo overweldigend tot uitdrukking brengt.

Het is steevast een van de dingen die ik in Frankrijk doe, als ik op de camping in de heldere nacht op mijn rug in het gras ga liggen: sterren kijken. Apart om te bedenken dat eeuwen geleden de vader van alle gelovigen van God de opdracht kreeg hetzelfde te doen. Abraham die van de God Die hem geroepen had om de geloofsweg te gaan het bevel kreeg: ‘Kijk toch naar de hemel en tel de sterren als u ze kunt tellen.’ Daarmee wilde de HEERE de laatste twijfel bij Abraham wegnemen ten aanzien van de belofte van een groot nageslacht. Wie de foto van de Hubble–telescoop op de voorkant van onze Kerkklanken ziet, kijkt zo diep het haast oneindige heelal in, dat de huiver de grootheid van de Schepper alleen maar meer doet aanbidden. De geniale denker Blaise Pascal – een overtuigd christen – spreekt in zijn beroemde verzameling ‘Gedachten’ (Pensées) over de oneindige ruimten van het heelal, die hem ‘verschrikken’. Maar het is de schrik die ruimte maakt voor de vreze des HEEREN, die het beginsel is van alle wijsheid. Zonder geloof in God de Schepper is de eindeloosheid alleen maar verschrikkelijk en doelloos…… Maar wat is God groot, als wij steeds kleiner worden in verwondering en aanbidding. De miljarden sterren op onvoorstelbare afstanden leren ons het lied zingen: ‘Hoe groot zijt gij!’ Al moet je dat in de nacht op de camping natuurlijk niet al te luid doen…….. In het hart leeft de lof!

Heino Falcke, professor aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, een van de knapste astronomen die we in Nederland hebben, is zelf ook belijdend christen. Hij preekt regelmatig als lekeprediker in de Evangelische Kirche in Duitsland waar hij woont. Enkele jaren geleden gaf hij in een populairwetenschappelijke lezing in Nijmegen vrijmoedig getuigenis van zijn geloof in God de Schepper. Hij liet zien hoe de Bijbel eeuwen geleden op een wonderlijk exacte manier al aangaf wat de wetenschap met al haar moderne inzichten bevestigt. Hij verwees o.a. naar wat de HEERE tegen de profeet Jeremia zei om de onverbreekbaarheid van Zijn verbondstrouw te bevestigen: ‘Zoals het leger aan de hemel (de sterren) niet geteld en het zand van de zee niet gemeten kan worden, zo talrijk zal ik het nageslacht van Mijn dienaar David maken’. (Jer. 33:22) Falcke zegt: we kunnen tegenwoordig een schatting maken van het aantal zandkorrels dat er op aarde is. Dat is een astronomisch getal van tientallen nullen……. Dat komt nog aardig overeen met dat van de sterren. Wat God tegen Jeremia zegt is uiteraard geen natuurwetenschappelijke uitspraak. Maar de wetenschap zegt niet zoveel anders als Gods Woord al duizenden jaren terug sprak. Rekenen is niet het laatste, maar verwonderen, en wie dat leert mag ook aanbidden. Luisterend naar het Woord van de verkondiging en op de rug liggend in het nachtelijke duister van een heldere zomernacht. Wat een God, Die zo groot is, dat Hij dit alles geschapen heeft! En zou Hij ooit Zijn beloften laten varen voor wie daar op vertrouwen? Dat is nog onmogelijker dan dat je de sterren kan tellen! En al die beloften zijn in Christus Ja en Amen!

Ds. M. A. van den Berg

Stervormingsgebied NGC 3603 in de Melkweg;
Bron: NASA, ESA and the Hubble Heritage (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration

Start typing and press Enter to search