Meditatie april 2017

Het Jeruzalem van Jezus

Wat een indruk moet het gemaakt hebben op de pelgrims als ze na een lange reis vanaf de omliggende bergen de stad Jeruzalem in volle glorie zagen liggen. Nog steeds stopt de toeristenbus van Israëlgangers als ze de eerste aanblik van de stad gewaar worden. En ontroerd wordt dan vaak gezongen: ‘Jeruzalem dat ik bemin, wij treden uwe poorten in…….’

In de tijd van Jezus was het voor Jood en heiden een bijzonder indrukwekkende stad, waarvan de Tempel van de God van Israël de centrale Glorie was. Herodes had er zijn uiterste best voor gedaan, om deze zo fraai mogelijk te maken. De maquette op de voorkant geeft ons er een indruk van, al moet de werkelijkheid 2000 jaar geleden onuitsprekelijk zijn geweest. Lukas vertelt dat Jezus er de laatste dagen voor Zijn sterven dagelijks onderwijs heeft gegeven (Luk. 21:37), al ging hij in de nacht wel buiten de stad slapen op de Olijberg.

Toen echter de grote dag van het Bevrijdingsfeest kwam, het Pascha, en de hele stad rond de tempel zinderde van de vreugde des heils, trok een beklagenswaardige stoet in de vroege morgen de poort uit. In hun midden een bloedende met doornen gekroonde koning. Omringd van spot en haat werd de koning van Jerzualem de stad uitgegooid. Om vlak voor de muren van de stad aan een kruis de smadelijke dood te sterven. Misschien stierf hij wel met de ogen gericht op de tempel, waar de voorbereidingen van het feest gewoon doorgingen……. Kon Hij met zijn stevende ogen dat Huis van Zijn Vader nog zien, waar straks het gordijn zou scheuren, omdat Hij het offer had volbracht? Alles wat er ooit in de tempel aan offers en eredienst gebeurde was zinloos geweest en zou zinloos worden zonder Zijn laatste roep voor de muren van de stad: ‘Het is volbracht!’

De apostel van de Hebreeënbrief zegt dat Jezus ‘om door Zijn eigen bloed het volk te heiligen, buiten de poort geleden heeft’ (13:13) . Hij was als het offerdier dat buiten het kamp de woestijn werd ingestuurd. Opdat door Zijn verzoening plaats zou zijn voor een zondig volk om ‘altijd bij God te wonen’. Zo wordt Jeruzalem ook de plaats van de verkondiging van Pinksteren. Vlak bij de Tempel gebeurde het dat de Geest werd uitgestort, op alle vlees. En van daaruit werd de verkondiging van de Verzoening de wereld ingezonden. Om de vrede van Jeruzalem uit te doen gaan tot de einden der aarde.

De stad van de maquette is er al lang niet meer. Het Jeruzalem van Herodes is niet lang na Kruis en Opstanding van Jezus Christus door de Romeinen verwoest. Van het tempelcomplex rest nog slechts de Klaagmuur. Toch blijft er nog veel dat herinnert aan haar grote Koning. En zeker ook veel dat Uitzicht geeft op de toekomst waar de Bijbel mee eindigt: het Heilige Jeruzalem dat uit de hemel neerdaalt, vol van de heerlijkheid, de Glorie van God. Het bijzondere verschil met de maquette uit de stad van Jezus’ dagen is tegelijk het wonder van deze nieuwe stad: ‘Ik zag geen tempel in haar, want de Heere, de almachtige God, is haar tempel en het Lam.’ (Openb. 21:22)

Ds. M. A. van den Berg

Start typing and press Enter to search